~ schoffie's natuurfotografie forum ~

[schoffie]

‘Bent u aan het fotograferen…?’

Ik lig plat op mijn buik in het bos met camera voor mijn snuit, bezig met zacht ochtendlicht door een porseleinzwam. Aan de stem te horen staat achter mij een oudere man. Zijn vraag tovert een glimlach op mijn gezicht en grappige opmerkingen buitelen door mijn hoofd. Ik onderdruk echter de nijging flauw te reageren en zonder mijn hoofd achter de camera weg te halen mompel ik met ingehouden binnenpret dat fotograferen toch wel de meest voor de hand liggende activiteit is met een camera.

‘Zoho… dat is een dure camera? ‘

Het vervolg van de conversatie verbaast mij. Hoe ziet hij dat? En mag dat dan niet? Ik wil hem echter niet het beeld geven dat ik tot de grote groep huidige consumenten behoor die een spiegelreflex camera koopt voor de status. Ik draai mij op mijn rug en vertel hem dat ik natuurfotograaf van beroep ben.

‘Aha… u fotografeert dus dieren in het wild?’

Hoe opgetogen de man ook kijkt, met deze opmerking smelt bij mij de glimlach als sneeuw voor de zon. Natuurfotograaf staat blijkbaar ook bij hem gelijk aan dierfotograaf. Maar waarom? Op de een of andere manier wordt je als natuurfotograaf altijd geassocieerd met zeldzame dieren, schuiltenten en burlende edelherten. Of in het ergste geval met ingevroren vlinders, met stikstof besproeide boomkikkers of donuts voerend aan de vosjes. Maar niet met landschapsbeelden of prachtige detail opnamen…

Maar mensen toch, aan de landschapsbeelden herkent men de kwaliteit van de fotograaf! In een landschap schreeuwen elementen als wolkenlucht, bomen, voorgrond, lijnen, etc. om de aandacht en het scala aan mogelijkheden van vastlegging zijn legio. Een goed fotograaf kan hiermee uit de voeten, heeft kijk op sfeer, compositie, lijnen en lichtspel. Hij kan omgaan met het vaak chaotische beeld en kan deze omtoveren tot een sereen spel waarbij hij aan zijn kijker de essentie van het landschap kan tonen. Dát is echte kunde, landschapsfotografie is werkelijk veel lastiger dan dierfotografie.
De moeilijkheid van dierfotografie zit vooral in de voorbereiding (onderzoek naar de soort, verkenning van de plekken, zicht op het gedrag, etc.). De foto zelf is vaak (even een paar groten der aarde daargelaten) niet meer zo moeilijk. Gechargeerd: dure lange telelens, schuilhut, (lang) wachten op het goede moment en klaar. Maar landschap is anders, daar is voorbereiding net zo belangrijk maar daarbij komt ook nog een enorme kunde van de fotograaf bij! Wie kent niet de frustratie na een vakantie: de foto’s van de bloemen zijn leuk… maar ja, het landschap is op de foto niet zo mooi als het was. Landschapsfotografie is de moeilijkste tak van sport!

Maak ik dan geen dierfoto’s? Natuurlijk wel! Voor mij is de lol van de dierfoto juist die voorbereiding, de spanning of het gaat lukken, het sluipen naar de bewuste plek, het avond aan avond terugkomen en meestentijds onverrichter zake naar huis toe gaan, het zachtjes lopen zonder dat takjes kraken en dan het uren afturen van het water. Gaan de bevers komen? Sta ik op de goede plek? Heb ik de camera goed ingesteld? Ben ik niet té koud geworden om de ontspanknop nog in te drukken?

En dan… zie ik de bever, als een boomstam drijft hij langs mij heen en kijkt mij met zijn priemoogje aan. Wat een geweldig moment! Ik ben content met het beeld, maar ik blijf erbij dat hiervoor minder fotografische kunde nodig was dan voor mijn vorige beeld

techniek: dit beeld is gemaakt bij ontzettend slecht licht. Ik begon met mijn 1DII met 700mm, haalde al snel de 1,4x ertussenuit wegens het snel donker worden. Toen ik op een gegeven moment op 500mm met f/4.5 en ISO1600 nog maar 1/40 sec. in het beeldscherm zag heb ik de 1DII verruild voor de 5DII wegens de betere ruisprestaties op hogere ISO. Uiteindelijk is dit beeld gemaakt op ISO1600 met f/4.5, 1 stop onderbelichting en 1/6 (!) sec. vanaf statief. De scherpstelling is manual via de life-view. Met een zaklampje heb ik de terugweg van 1km terug naar de auto ondernomen...
_________________

~ schoffie's nature ~
www.schoffie.eu ~ weblog ~ workshops ~ schoffie@twitter

[C@sp@r]

[marlies]

heerlijk verhaal en prachtige foto
ik denk dat iedere tak van fotografie zijn moeilijkheden heeft.
bovenal staat denk ik bij alle takken....geduld..
en al die tijd dat je geduld hebt ben je lekker buiten in de frisse lucht.
heerlijk!
_________________

Als je maar geniet!!
_______________________________________
Canon 50d en 5dII met toebehoren.
http://www.marliesbouten.nl nieuw & http://www.efraadesign.nl Boekjes

[CaNonTrudy]

Recht uit het hart! Ik ben heel blij met deze column (was het vrij recent niet blog?), want ik worstel al weer een tijdje met de moeilijkste tak van fotografie voor mij (die ik wel bewust heb gekozen): landschapsfotografie. Wat een diversiteit en leg maar eens vast wat je ziet, maar vooral voelt.

Fijn dit steuntje.
_________________
Lach naar het vogeltje

[Pierke]

Mooi verhaal en best wel herkenbaar

[Vfrood]

Mooi verhaal Johan!!

Plaatje, ach... gewoon even wachten en dat beest komt wel langs als je mm's genoeg hebt

Ben het met je eens dat Landschapsfotografie de lastigste tak van sport is...

HEB je een mooi landschap, moet je het juist kaderen en juist belichten en uiteindelijk ook nog op het juiste tijdstip daar zijn... Heb ooit tijdens een motorvakantie anderhalf uur staan liggen wachten bij Eilean Donan Castle ... ( klikkkkk ).
Er stond bijna geen wind en er hing maar 1 schapenwolk in de lucht en die hing (inderdaad....) precies voor de zon. Het verschil tussen een mooi belichte foto en een sombere foto (was in de analoge tijd)
_________________
Vast wel

[Jeroen rep]

Mooi moment als het dan lukt . Is het het wachten (en eventueel kou en nattigheid ) allemaal weer waard geweest. De spiegelingen in het donkere water zorgen mooi voor wat kleuren.
_________________
Canon
www.pbase.com/jeroenrep