~ schoffie's natuurfotografie forum ~

[schoffie]

Ik heb al vaker geschreven over dierfotografie. Voor veel mensen, met name enthousiaste natuurfotografen, is dierfotografie het hoogste goed. Bij beelden van zeldzame diersoorten smelten we als kijker en vergeten we elke vorm van kritische blik naar het beeld zelf. We mijmeren over het romantische proces van maanden voorbereiding, weken van observeren, dagen van wachten, uren van mislukt klikken onder erbarmelijke omstandigheden, minuten van adrenaline omdat er iets speciaals staat te gebeuren en seconden waarin de beslissende foto wordt genomen. Dat proces overschaduwt onze kritische blik en zorgt er – helaas – maar al te vaak voor dat we mislukte foto’s van prachtige dieren voor zoete koek slikken en de maker op een gouden troon zetten. Kijk naar de wild life awards, was die sneeuwluipaard nou winnaar omdat hij zeldzaam was of omdat het een mooie foto was? Is überhaubt het maken van een foto m.b.v. 20 camera ‘traps’ (stand alone apparaten die met sensoren worden getriggerd door beweging en iedere week worden gecontroleerd of er nog iets ‘geschoten’ is) een proces van wetenschap of kunstzinnige uiting? Wat mij betreft van het eerste, en geweldig hoor! Maar kunst? Nee, verre van!

Het gaat met dierfoto’s zelfs zo ver dat potentiële winnaars wel heel erg ver gaan om hun potentie om te zetten in waarheid. De winnaar van de laatste wild life award gebruikte een tamme wolf om zijn winnende foto te maken. Een pracht van een beeld, werkelijk waar, maar niet wild, en dus gediskwalificeerd. Is dat dan zo erg? Ja, als je iets anders doet voorkomen dan de werkelijkheid is dat niet bijzonder vroom. Maar aan het beeld doet het niets af. Toch vinden we dat wel, hij is tam en dus is ineens het beeld minder mooi. Iedereen boos, beeld ineens slecht en maker in de verdomhoek. Beter dus een niet eens zelf gemaakt beeld van een zeldzame soort zonder enige kunstzinnige waarde dan een pracht beeld met enorm veel passie en prachtige compositie en spanning van een tam dier. Dat is wat de kijker wil.

En dus van mij lekker een leuk beeld van één van Nederlands bekendste diersoorten, de roodborst. Niet zeldzaam, niet speciaal, geen maanden van voorbereiding, geen weken van observeren, geen dagen van wachten, geen uren van mislukt klikken, geen minuten van adrenaline maar wel die ene seconde van schieten. Plat op de grond liggend, genietend van het niet echt schuwe en vooral nieuwsgierige diertje dat me precies op het goede moment even schuin in de lens kijkt. Vol interactie met de kijker en toch vertederend. Geen standaard vogeltje-op-een-takje-met-onscherpe-achtergrond en daarmee voor mij lekker toch net dat extra…

techniek: plat op je buik liggen, camera plat op de grond en een dosis geluk! 5D mark II met 300 f/4 IS lens en 1,4x vanaf precies 1,5m. Blij toe want hij hipte regelmatig nóg dichterbij en dat kan de lens niet aan... verder f/7,1 voor net dat kleine beetje scherptediepte, ISO800 en 1/80 sec. De grond gebruikt als statief.

En om nog wat schoffie-plaatjes erbij te zetten hier nog twee uit dezelfde serie...

gewoon voor de lol ...
_________________

~ schoffie's nature ~
www.schoffie.eu ~ weblog ~ workshops ~ schoffie@twitter

[C@sp@r]

Met het mooi vinden van een dieren foto, vind ik het toch wel belangrijk te weten, of deze in het wild is geschoten.
Een buizerd op een roofvogel show is heel anders als een buizerd in de vrije natuur.
Jouw roodborstje is op de eerste en derde foto echt prachtig.
Het lage standpunt draagt daar zeker bij.
Zou ik achteraf horen, dat het roodborstje 'opgezet' zou zijn dan is al het mooie er vanaf, bij het beoordelen van diezelfde foto.
Het gaat dus niet alleen om de mooie foto, maar ook wat de fotograaf er voor heeft gedaan, om deze foto te schieten.
_________________

"Je moet schieten anders kun je niet scoren."

Nieuwe website www.casparhuurdeman.nl

[Vfrood]

Foto 2

Foto 1 absoluut een beauty, foto 3 roept een glimlach bij me op, foto 2 had ik geweldig gevonden als de kop niet gehalveerd was

Voor wat betreft jouw commentaar, Casper, ben ik het niet volledig met je eens.

Ik zal nooit in staat zijn om al die verre fotoreizen te maken en ben dan dankbaar dat ik een tijger kan fotograferen in de dierentuin, om maar wat te noemen. Ik ga ook volledig mee met Johan, dat het toch echt niet uitmaakt of de wolf tam is danwel niet. Het gaat om de foto. Je moet dan wel zo eerlijk zijn, om wel aan te geven hoe de omstandigheden waren.

Zo heb ik eens een foto in scene gezet met een clublid bezopen op de grond. De foto wordt toch echt niet minder als dat verteld wordt. Het is heel goed mogelijk om die scene in het echt tegen te komen, ziet er heel natuurgetrouw uit, dus waarom niet. Zolang je maar niet met stikstof en zo gaat werken!!
_________________
Vast wel

[C@sp@r]

[Emmelou]

Tja wat maakt een foto mooi?Ik vind die foto van die wolf prachtig!!!Als ik dan lees dat hij erg "bewerkt"is dan denk ik knap gedaan!!!Het maakt de foto niet minder mooi!Als je in het "wild" een mooie valk op het plaatje krijgt en later blijkt hij van een Valkenier te zijn, is dan de valk minder mooi?De wolf op het plaatje blijft een mooie wolf!Alleen moet je er wel bij vertellen dat het een in scene gezette foto is!En iedereen gebruikt PS toch?Klinkt misschien allemaal een beetje naief maar toch...
De foto van de wolf vind ik geweldig, de foto van het roodborstje ontroerd me!En dat vind ik het allerbelangrijkste van een foto!
_________________
De wereld is mooi als je leert kijken!